me la nipon smoka : Japanese socks

ni'o fy cy noi ke'a pendo mi ku'o pu ponse re me la'o zoi The Japanese Language zoi ne fi'e la'o zoi Haruhiko Kindaichi zoi gi'e dunda pa ra mi .i mi ca ba'o tcidu re fi'u ci ra gi'e se spaji lo du'u mi xo kau cmila .i sitna fi lu zu'u ga nai cusku zoi zoi yok' a nai zoi to'i lu la'e di'u na'e xamgu li'u toi a zoi zoi yok' a nakuttemo ii zoi to'i lu a'u cu'i la'e di'u na'e xamgu li'u toi gi simlu lo ka jursa kei lo te cusku .i zu'u nai ga nai ku'i zoi zoi yo zoi a zoi zoi wa zoi se jmina li'o sa'a gi le cinmo jalge cu zenba lo ka ce'u ralci .i la'e di'u simsa le tcaci noi ke'a nu dasni la'e zoi zoi tabi zoi no'u va'i lo me la nipon smoka te zu'e lo nu fanta lo nu lo jmadegji cu se viska noi ke'a tolclite li'u

My friend P.S. had an extra copy of Haruhiko Kindaichi's The Japanese Language & gave it to me. I'm about two-thirds of the way through, & have already had more laughs than I expected. An excerpt: If one says, yok' a nai (that's not good) or yok'a nakuttemo ii (I don't care if it's not good), it sounds assertive and harsh. If yo or wa are added, however [...], the emotional impact can be softened. It is akin to the custom of wearing tabi, or Japanese socks, to prevent one's individual toes from being seen, which would be unrefined.

na ka'e tcidu : Can't read

ni'o pu badri lo nu mi co'a djuno lo du'u ba'u mi co'u kakne lo nu mi tcidu i mi cinmo simlu lo ka go'i kei ba lo nu mi ba'o tcidu lo re mu mei papri pe la'o zoi The history of the siege of Lisbon zoi pe fi'e la juzep saramagus i mi ba'o tcidu lo re cfika cukta be fi jy sy i la'o zoi Blindness zoi u'e no'u pa lo se go'i cu so'u va'e lo'i banli se'i cukta poi mi ba'o tcidu ke'a ku'o gi'e xlura mi lo nu ai mi tcidu ro cfika be fi jy sy i la'o zoi Siege zoi jai mutce nandu ju'o sai mi i to'e se mu'i nai bo ai a'i au mi mulno tcidu lo go'i ni'o mi ca lo cabdei cu kansa la keit lo nu citka lo mijdorsai bu'u la'o zoi La Esquina zoi i ba bo mi'a kaskla la'o zoi McNally Robinson zoi noi ke'a ckuzai zi'e noi mi pu so'i roi zo'a ke'a cu cadzu gi'e no roi vitke ke'a i mi facki lo du'u lo se go'i cu se zvati mu cukta poi mi ze'u cu posydji ke'a gi'e pu no roi viska ke'a bu'u lo bi'u zarci i la keit noi pe'a lo ni ke'a xendo cu dunli lo ni lo munje cu lenku pe'a ku'o cu terve'u dunda fi mi fe la'o zoi The Posthumous memoirs of Brás Cubas zoi pe fi'e la'o zoi Joaquim Maria Machado de Assis zoi i ba za bo mi penmi ai nai ry noi ke'a pendo mi zi'e noi ke'a pa re'u jungau mi lo du'u ke'a nelci jy sy gi'e nai ba'o tcidu la'o zoi Siege zoi i ui ui dai se mu'i bo ry jbera ri mi i je bo ui ui dai ry nupre lo nu mi ba jbera da'i fi ry fe ro cukta be fi jy sy be'o poi ry ponse ke'a i u'a la'e di'u prali ro ba'u da ni'o mi cu citka lo bi'u nai mijdorsai no'u sa'u nai lo sovdrlomelete co me la'e zoi zoi huitlacoche zoi i mi pu nupre lo nu mi jungau fi lo jei go'o i ju'a la'e zoi zoi huitlacoche zoi cu kukte gi'u bilma stagi

It was sad to discover that I could no longer read. That is how I felt, anyway, after getting about 25 pages into The history of the siege of Lisbon, by José Saramago. I had already read two of his novels, one of which, Blindness, is one of the best books I've ever read, & which inspired me to intend to read all of his fiction. Siege has proved very difficult for me; nevertheless, I was willing to fight my way through it. Today I had brunch with Kate at La Esquina, and after brunch we wandered over to McNally Robinson, a bookstore I have often passed but never visited. There I found about five books I've long coveted but never actually seen in a shop. Kate, gracious as the world is cold, bought me The Posthumous memoirs of Brás Cubas, by Joaquim Maria Machado de Assis. Later, I ran into my friend R. Little did I know he was a Saramago fan who had yet to read Siege. I happily loaned it to him, & he promised he would happily loan me anything of the Saramago that he owns. Everybody wins! For brunch, I had a huitlacoche omelette, & I can report, as I promised, that huitlacoche is indeed tasty, disease or no disease.